Laura onderzoekt: Observaties van contact

Laura Onderzoekt

Op deze blog is het proces te zien mijn afstudeerjaar aan de opleiding Theatervormgeving op de HKU. Het afstuderen bestond uit een beeldend onderzoek en een ontwerpopdracht.
Eind juni 2011 ben ik geslaagd als Bachelor of Design

Volg op deze blog mijn onderzoek naar de wereld om ons heen. Ik zoek antwoord op de vraag :
Hoe kan theater mensen met elkaar verbinden?
Wanneer voelen mensen zich met elkaar verbonden, en kan dit ook door middel van theater? Ik zou graag de dagelijkse stadse routine willen doorbreken en mensen bewust willen maken van het moment. In het hier en nu zou je zo maar iemand kunnen ontmoeten die je verrast.

Voor de ontwerpopdracht laat ik mij inspireren door het boek:
'Extreem luid & ongelooflijk dichtbij' van Jonathan Safran Foer
Geïnspireerd door de zoektocht van een jongen naar zijn overleden vader langs verschillende voordeuren, maak ik een ervaringsvoorstelling door de straten van Utrecht. In 'Waarom ik niet ben waar jij bent' loop je als toeschouwer met een koptelefoon door de Vogelenbuurt waar je elkaar zult ontmoeten.

donderdag 17 maart 2011

Observaties van contact

Door mijn onderzoek ben ik me ook veel bewuster gaan worden over de contacten die ik zelf maak of op straat zie.

Een aantal vragen die ik mezelf stel:
Waarom gedraag ik me op verschillende plekken anders? Wanneer maak ik zelf contact? Wat wil ik met dit onderzoek? Vind ik dat er niet genoeg contact is tussen mensen? En als ik contact wil stimuleren, waar bestaat dat contact dan uit? Doe ik dit zelf wel? Durf ik tegen mensen te praten die ik niet ken? Durf ik complimentjes te geven? Wanneer ontstaan momenten wanneer dit wel kan? Hoe reageer ik op mensen? Kijk ik met een open blik naar mensen? Waarom heb ik vooroordelen? Wanneer sluit ik me af? Wanneer heb ik geen zin in contact? Wanneer krijg ik contact met mensen? Wat voor ruimte heb je nodig? Wat is je persoonlijke ruimte? Wanneer veranderd deze ruimte? Hoe is dit in een drukke metro, sta je dicht op elkaar, wat voor regels gelden hier? Wanneer laat je iemand toe in je persoonlijke ruimte?

Ik ben een klein boekje bij gaan houden met observaties van contact.

Een voorbeeld van een contactmoment:

Ik zit in de trein. Voor mij op een twee zits zit een vrouw, opgetut, blond ergens in de 30. Ze is druk aan het bellen en heeft veel tassen op de stoel naast haar staan. Er komt een man de coupe binnen, hij wil naast haar zitten en vraagt dit. Zij blijft doorbellen, maar zegt tussendoor; 'Als je die tassen bovenin kan krijgen kan je daar gaan zitten'.

Ik verbaas me gelijk al over mijn eigen vooroordeel; Ik vind deze vrouw helemaal niks. Naar mijn verbazing lijkt het de man weinig te doen. Hij zet de tassen opzij en gaat naast de vrouw zitten.

Na het telefoongesprek raken ze aan de praat. Vlak voordat ik moet uitstappen gebeurd er iets opvallends. De man haalt iets uit zijn tas, het is een boek, ingepakt in selexys papier, een cadeautje. Hij geeft het aan de vrouw. De vrouw is verbaast; 'Waarom geef je dit aan mij?' De man zei dat hij het vandaag aan iemand wilde geven en dacht; 'dat moment komt vanzelf wel'. Nu vond hij dit blijkbaar het moment. Het cadeau is een spiritueel boek over 'levensvreugde'. Als afscheid en bedankje vraagt de vrouw of ze hem drie zoenen op de wang mag geven.

Laura onderzoekt