Laura Onderzoekt

Op deze blog is het proces te zien mijn afstudeerjaar aan de opleiding Theatervormgeving op de HKU. Het afstuderen bestond uit een beeldend onderzoek en een ontwerpopdracht.
Eind juni 2011 ben ik geslaagd als Bachelor of Design

Volg op deze blog mijn onderzoek naar de wereld om ons heen. Ik zoek antwoord op de vraag :
Hoe kan theater mensen met elkaar verbinden?

Wanneer voelen mensen zich met elkaar verbonden, en kan dit ook door middel van theater?
Ik zou graag de dagelijkse stadse routine willen doorbreken en mensen bewust willen maken van het moment. In het hier en nu zou je zo maar iemand kunnen ontmoeten die je verrast.

Voor de ontwerpopdracht laat ik mij inspireren door het boek:
'Extreem luid & ongelooflijk dichtbij' van Jonathan Safran Foer
Geïnspireerd door de zoektocht van een jongen naar zijn overleden vader langs verschillende voordeuren, maak ik een ervaringsvoorstelling door de straten van Utrecht. In 'Waarom ik niet ben waar jij bent' loop je als toeschouwer met een koptelefoon door de Vogelenbuurt waar je elkaar zult ontmoeten.

zaterdag 2 april 2011

Paaseitjes in de bus

Op 30 maart ben ik met drie andere meiden een bus ingestapt in Haarlem. Ik deed deze actie samen met Birthe Veenkamp, studente op de KABK.

We wilden de passagiers in de bus verrassen en verwonderen. We wilden een feestje bouwen in de bus en het comfort level opkrikken. Wij waren 4 meiden met bloemen in ons haar met slingers om ons heen, een rode loper, een mandje met paaseitjes en kinderchampagne.

We waren heel benieuwd hoe de passagiers en de buschauffeur zouden reageren als we plotseling binnen kwamen. Zou iedereen vrolijk reageren?

Iedereen was verrast, en ook een beetje verward. Er waren veel glimlachen, maar ook mensen die niet wisten wat ze met de situatie aan moesten. De eitjes waren populair, de champagne minder. Wel hebben we het dagelijkse ritme van de passagiers even doorbroken door iets onverwachts te laten gebeuren.

Wat ik merkte was dat deze actie anders liep dan de andere acties die ik met Jannida heb gedaan. Daarbij waren wij actief en kon het publiek naar ons toekomen. Nu voelde het in de bus denk ik een beetje intimiderend voor het publiek. Je zat ineens in een situatie zonder keuze. Ik denk dat het niet zo is dat mensen geen zin hebben in plezier en altijd saai zijn. Ik denk dat ik hetzelfde zou reageren in de bus. Ik leer hier dan ook van dat je moet denken vanuit de toeschouwer, hoe komt het op hen over, wat gebeurd er en wat is hun keuze in de situatie. Mensen gaan mee in de situatie als je ze de keuze laat en ze vrijheid geeft, dan voelen ze zich meer op hun gemak en kunnen er interessante situaties ontstaan. Al met al een leuke en leerzame actie.

Bekijk het filmpje van de busactie via de link:

Comfort 10 - het filmpje op you tube


Geen opmerkingen:

Een reactie posten